ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
375
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
بس وى طعام شوربا دارذ يا كوشت آبهء قوى و اين « 1 » دارو نيز نيك « 1 » شايسته بوذ : زيره و نانخواه برابر « 2 » و هر روزى « 2 » بناشتا يك كف بخورذ با آب و نيز شايسته بوذ اين « 3 » داروى ديكر « 4 » قاقله خرد و قاقله « 5 » بزرك و كبابه برابر و شكر برابر اينهمه داروها شربتى يك مثقال بوذ با آب كرم . اينك از معنى داروها اين بس بوذ و اكر خواهذ كه جيزى خورذ كى بدل بوذ مر كل را استخوان مرغان بريان بخايذ يا قديدى كنند « 6 » بنانخواه و خشك كنند « 6 » ان قديد را « 7 » و بخايذ يا طباشير بخايذ « 7 » يا كور كندم و از همه « 8 » به قاقله بوذ كى بخايد « 8 » . باب القى « 9 » قى يا از جهت بحران بوذ « 10 » و آنج از جهت بحران بوذ يا ستوده بوذ يا نكوهيذه و آنج ستوده بوذ بروز با حورى بوذ و از بس علامات نضج بوذ و بيمار از بس وى « 11 » سبكى يابذ و به شوذ و آنج ناستوذه بوذ يا اندر روزى بوذ جن ششم يا دهم و بيش از نضج بوذ و بيمار از بس وى « 12 » يا ضعيف شوذ تا هلاك شود ، و آنك نباحورى « 12 » بوذ يا از بسيارى طعام و شراب بوذ يا از بذى ايشان « 13 » هر دو ناخوشبوى بوذ و طعام تباه « 14 » شد كى « 14 » با جيزى بذ « 15 » آميخته بوذ « 16 » با طعام و شراب كى آن جيز قى ارنده بوذ ، يا قى از اخلاط بذ بوذ كى
--> ( 1 - 1 ) - ف : داروها نيز ( 2 - 2 ) - ف : هر روز ( 4 - 3 ) - ف : دارو ( 4 ) - در اصل ظاهرا كلمهاى افزوده است كه خوانده نمىشود ( 5 ) - ف : « قاقله » ندارد ( 6 ) - ف : كند ( 7 - 7 ) - ف : بخايذ ( 8 - 8 ) - ف : قاقله به بوذ كه بخايذ . ب ه : بجاى كل ( 9 ) - ف : باب فى القى و علاجه ( 10 ) - ب ه : يا نه ( 11 ) - ب ه : قى ( 12 - 12 ) - ف : ضعيف شوذ و انچ نه باحورى ( 13 ) - ب ه : يا ( 14 - 14 ) - ف : شذه كه ( 15 ) - ب ه : بر ( 16 ) - ف : « بوذ » ندارد